Deze bladzijde weergeven in het : Frans Nederlands
 
  ZOEKEN
 

Zoeken van A tot Z

Meldpunt
0800 13 550

Startpagina Consumenten > Onze voeding > Nagerechten, snoepgoed,... > Iemand een ijsje ? Van bevroren fruit tot roomijs

CONSUMENTEN
Meldpunt Productterugroepingen Waarschuwingen (voor allergenen) Persberichten Onze voeding Dagelijks leven Wat doet het FAVV voor de consumenten ? Incidenten voedselveiligheid Publicaties Video's Over het FAVV Praktisch   - Werkaanbiedingen
  - Nuttige links
COMITES
Auditcomité Raadgevend Comité Wetenschappelijk Comité
PROFESSIONELEN
Iemand een ijsje ? Van bevroren fruit tot roomijs Afdrukbare versie   |   Laatst bijgewerkt op 08.06.2015


RoomijsIs de zon van de partij? Niets beters om verfrissing te brengen op warme zomerdagen dan een ijsje. Maar waar komt dit lekkers eigenlijk vandaan? De oorsprong ervan ligt ver vóór onze jaartelling, toen de Chinezen al genoten van heerlijkheden op basis van ijskoude vruchten, in het begin gekoeld met behulp van sneeuw! Later werd hiervoor een mengsel van water en salpeter gebruikt. De eersten die dit Chinese recept op het spoor kwamen waren de Arabieren.

Dezen inspireerden zich op deze methode om hun “charbats” te bereiden, dit waren door sneeuw gekoelde dranken die voornamelijk uit fruitsiroop bestonden (dit woord ligt aan de oorsprong van onze “sorbet”). In de dertiende eeuw bracht Marco Polo deze mysterieuze bereiding mee naar Italië. Twee eeuwen later bereikte dit dessert Frankrijk, toen Catharina de Medicis het aan de Franse koning Hendrik II voorstelde. En het is daar, in Parijs, dat het populair werd toen nog een Italiaan, Francesco Procopio dei Coltelli, zijn café “Procope” opende. Francesco vond verschillende nieuwe recepten van roomijs uit, die aan de basis liggen van de ijsjes zoals we die nu kennen.


Recepten

RoomijsRoomijs is een subtiele opgeklopte emulsie van vetstoffen en melk. De smaak wordt bekomen door er suiker, aroma’s, noten of fruit aan toe te voegen. Het mengsel wordt gedurende 20 minuten op 60° verwarmd om alle ingredienten goed te mengen. Dan wordt het gepasteuriseerd: een wettelijke verplichting voor de bescherming van de voedselveiligheid. Daarna laat men het gedurende enige tijd bij 4° “rijpen”. Hierdoor verkrijgt het eindproduct een betere stabiliteit. De bekomen crème wordt dan afgekoeld tot –2 tot –7 graden. Tijdens dit proces wordt lucht toegevoegd om de crème smeuïg en licht te maken. Een liter roomijs moet minimaal 450 gram wegen.

Het ijs dat we in de handel vinden kan artisanaal of industrieel bereid zijn. Er bestaan verschillende soorten.

  • Hard roomijs (al dan niet artisanaal bereid) bestaat uit room of melk, suiker en eieren, op smaak gebracht met vanille, chocolade, vruchten, … Dit is het “traditionele” roomijs.
  • Zacht roomijs (meestal industrieel) heeft een romige, zachte en gladde textuur terwijl het toch bevroren blijft. Het wordt in speciaal daartoe ontworpen machines bereid. Het bestaat uit melk of room (soms alletwee), suiker, aroma’s en stabiliseermiddelen. Het is ook gekend onder de naam “soft ice”.
  • Sorbet bestaat uit suikersiroop en vruchtenpulp. Het geheim van een goede sorbet zit in de kwaliteit van de vruchten. Het geheel wordt opgeklopt en dan in een sorbetière ingevoren (een apparaat dat voorkomt dat er ijskristallen ontstaan).


Ijsjes eten moet veilig blijven

RoomijsDoor zijn samenstelling is roomijs op bacteriologisch vlak een gevoelig product. Men moet erover waken dat de gebruikte producten heel vers en van goede kwaliteit zijn. Vooral aan het fruit moet veel aandacht besteed worden, het mag niet de minste sporen van rot bevatten.
Ook het gebruikte materiaal is heel belangrijk. Het moet grondig gereinigd en ontsmet worden. Hiervoor wordt een reinigingsplan opgesteld en gevolgd. Bij het serveren moet de ijsschepper regelmatig en correct gereinigd worden. Rondtrekkende ijsventers moeten het water waarin de schepper gereinigd wordt regelmatig verversen.
De ingredienten en producten moeten in een proper lokaal bij aangepaste temperaturen bewaard worden.


Bewaren van roomijs

Correct bewaren van roomijs is belangrijk voor de smaak, maar ook voor onze gezondheid. Pioritair is dat de koudeketen niet onderbroken wordt op de weg van de producent via het transport en de winkel tot in onze diepvriezer. De temperatuur moet op –18°C gehouden worden (de wetgever laat een marge van 3° toe, dus tot –15°, gedurende het transport).
RoomijsVoor rondtrekkende ijsventers of ijsverkopers die rechtstreeks aan de verbruiker serveren geldt een uitzondering: hier mag het ijs bij –9 ° bewaard worden om het gemakkelijker in bolletjes te kunnen scheppen. Een tip als je roomijs koopt in de winkel: neem een koeltas of koelbox mee, zo wordt de koudeketen zo min mogelijk onderbroken.
Thuis plaats je de dozen roomijs op een plaats in de diepvriezen waar de temperatuur het laagst is en constant blijft. Ze mogen daar één maand blijven, of tot aan de vervaldatum.
Een vraag die vaak gesteld wordt: mag ik roomijs terug invriezen? Voor wat de smaak betreft hangt het ervan af hoelang het uit de diepvriezer gebleven is. Als het te vloeibaar geworden is wordt het na terug invriezen zo hard als een blok ijs. Op het gebied van voedselveiligheid is een onderbreking van de koudeketen in ieder geval een risico. Invriezen bij –18° stopt de groei van micro-organismen, maar vernietigt ze niet. Van zodra de temperatuur terug stijgt beginnen ze zich opnieuw te vermenigvuldigen, met een verhoogd risico op besmetting tot gevolg.
Ziezo, je bent nu een gewaarschuwd consument! Laat de zomer dus maar beginnen… En de ijsjes maar komen !


Bron : Nieuwsbrief Nr.38, pagina's 6 en 7


Onze opdracht is te waken over de veiligheid in de voedselketen en de kwaliteit van ons voedsel, ter bescherming van de gezondheid van mens, dier en plant.

Gebruiksvoorwaarden & disclaimer   |   Copyright © 2002- FAVV-AFSCA. Alle rechten voorbehouden.   |   Extranet